REBORN DOGS nowe interpretacje sztuki wobec nie-ludzkiego. CYKL KONFERENCJI INTERDYSCYPLINARNYCH

1. Cele konferencji
Projekt cyklu konferencji odnosi się do pogłębiania wiedzy z pogranicza życia kobiet zajmujących się najnowszą sztuką i działaniami z dziedzin nauk biologicznych. Konferencje będą kontynuacją wywiadów o tytule REBORN DOGS w magazynie „Splesz”. Będą one miały znaczący wpływ na poszerzenie horyzontów związanych z najnowszymi zjawiskami w dziedzinie nauk humanistycznych i biologii, w kontekście behawiorystki czy neurobiologii, sztuki, socjologii, filozofii i etyki, jak i krytyki sztuki. Cykl spotkań ma na celu, zarówno podjęcie wspólnego krytycznego komentarza artystycznego (z zakresu krytyki sztuki, historii sztuki, gender studies i antropoozoologii) i naukowego (z zakresu nauk biologicznych), ale jednocześnie wykazanie, istnienia wspólnej interdyscyplinarnej płaszczyzny komunikacji w obszarze podejmowanej tematyki. Materiał z Konferencji zostanie opublikowany na stronie Magazynu „Splesz” oraz w wydawnictwie książkowym wyd. Publish Art.

2. Idea Interdyscyplinarnego projektu artystyczno-badawczego
Hiperrealistyczne lalki na wzór dzieci, czyli Reborn babies pojawiły się w 2012 roku. Były one pewnym symptomem, znakiem czasów. A może był to dość przypadkowy, ale zarazem mocny akcent, którego niestety brakowało, aby móc na nowo rozważać nad zmiennością kondycji ludzkiej, równouprawnieniami, w tym nad granicą kultury oraz odkrywaniem tożsamości. Niemniej wstrząśnięta byłam, patrząc kilka dni temu na zdjęcie „lalki” psa, tak wiernie wykonanej, jak wspomniana kopia noworodka. Wyprodukowana, a raczej stworzona była ona (ponieważ wykonawcy nazywają się artystami) w celu zastąpienia nieżyjącego albo nigdy niemającego narodzić się człowieka. A jaką realną przyczyną i czego oznaką staje się produkcja sztucznych zwierząt? Być może powinniśmy się tu zastanowić nad samą kwestią przedstawiania ludzi i zwierząt w kontekście niezależnego podmiotu, walczącego o to, by stać się tożsamością pograniczną, wolną od świadomego umysłu. Gloria Anzaldúa (amerykańska teoretyczką kultury, teorii feministycznej i teorii queer) w swojej publikacji
Borderlands pisze: Nowa Metyska radzi sobie dzięki rozwijaniu tolerancji dla sprzeczności, niejednoznaczności. Uczy się być Indianką w kulturze meksykańskiej, Meksykanką z anglosaskiego punktu widzenia. Uczy się żonglować kulturami. Ma mnogą osobowość, działa w pluralistyczny sposób – nic nie zostaje odrzucone, dobre, złe i brzydkie, nic nie jest wykluczone, ani pominięte. Potrafi nie tylko wytrzymać sprzeczności, ale także obracać
ambiwalencję w coś innego.”

Idea I kuratorka projektu: Magdalena Swacha


REBORN DOGS /SUCZKA I POST-ŚMIERĆ

13.00 otwacie konferencji,
Magdalena Swacha, malarka i kuratorka i dr Elvin Flamingo, artysta sztuk wizualnych,
Wydział Rzeźby i Intermediów, Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku
13.15 – 13.30 referat
dr hab. Agata Zbylut, Pracownia Fotografii i Działań
Postartystycznych, Akademia Sztuki w Szczecinie
13.30 – 13.45 referat
dr Katarzyna Lewandowska, historyczka sztuki, feministka,
Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku
13.45 – 14.00 referat
prof. dr hab. Roman Kubicki, Instytut Filozofii, Uniwersytet Adama
Mickiewicza w Poznaniu, Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu
14.00 – 15.00 dyskusja panelowa, podsumowanie konferencji

dr hab. Agata Zbylut, prof. AS
Jesteśmy Milutkie
Po raz pierwszy moja suczkaMisiapojawiła się w pracy Jesteśmy Milutkiez 2000roku. Na czerwonym tle obie kucamy i patrzymy w górę, na domyślnego „pana”. Gdy projektowałam tę pracę,byłam niecały rok postudiach, w okresie,gdy stopa bezrobocia sięgała 20%. Ciężko było o jakąkolwiek pracę, zwłaszcza o pracę w kulturze. Obserwowałam mechanizmy, których stawałam się częścią, przepływy zależności, hierarchie, którym musiałam się podporządkować,aby utrzymaćsięna powierzchni. Obserwując Misię po przyjściu do domu,widziałam powtórzenie moich rytuałów odprawianych poza nim. Bycie miłą, ładniutką, wierną zwiększa szansę na powodzenie w świecie, którym rządzą mężczyźni. Ja byłam zależna od nich,a ona ode mnie. Obie to bardzodobrze wiedziałyśmy, ale tego, że strategia posługiwania się „megakobiecością” wykluczała postrzeganie kobiety jako kompetentnej,tylko się domyślałam. Z jednej strony strategia „megakobiecości” dawała przywileje,a z drugiej ustawiała kobietę w pozycji paprotki. Czyniąc ze swojej pozycjispołecznej przedmiot badań artystycznych, sięgałam po figurę suczki wielokrotnie.Za każdym razemsuczkabyła alegorią bytu podległego, zależnego, któryw patriarchalnej strukturze musi na swoją pozycję zasłużyćipowielokroćudowadniswą przydatność, co z upływem czasu zmienia tak obraną strategię w osobisty dramat.


dr Katarzyna Lewandowska, ASP w Gdańsku, UMK
Suka nieludzka i ludzka we współodczuwaniu artystek totalnych. Inna od męskiej
perspektywa współżycia z Innym
Współczesny świat jest nad przepaścią banalne stwierdzenie, ale prawdziwe i bardzo niepokojące.Wydaje się, żeepoka antropocenu mężczyzny zawłaszczającego wszystko dookoła dobiega końca. Odnowienie idzie ze strony kobiet. Rewolucja jest kobietą, budzą się wściekłe boginie, Demeter, wzywa swoje Siostry, Dakinie i Kali tańczą wojenny taniec. Czas na opór i walkę. Wyciągają swoją broń: mądrość, emocje, ciało, mowę, empatię, współodczuwanie wobec wszystkich czujących istot. Poświęcają siebieInnemu ludzkiemu i nieludzkiemu, który w XXIw.traktowany jest jak uprzedmiotowiona, nieodczuwająca istota, której obowiązkiem jest niewolnicze służenie.Okrucieństwo bezpośrednio wypływające z głupoty skazuje na cierpienie i śmierć miliony zwierząt nieludzkich, które giną każdego dnia. Liczby są wielocyfrowe, zaświadczające o ogromie rzezi. Człowiekbezrefleksyjnie dokonuje morderstwa, rola kata bardzo mu odpowiada. Th. Adorno dawno temu miał powiedzieć: Auschwitz zaczyna się wszędzie tam, gdzie ktoś patrzy na rzeźnię i myśli: to tylko zwierzęta1. Refleksja aktualna! Smutna, podsumowująca ludzką kondycję.LOVE jest szczeliną, przez którą/w której manifestuje się cierpienie. Niesłyszalne dotąd głosy wokalizują się, obrazy są wyraźniejsze, kontur nabiera ostrości. Wybrane artystki zrealizowały projekty,w których przywołują gwałconą Naturę, przepraszając ją i jednocześnie wskazującna oprawcę. Poszczególne wypowiedzi artystek unaoczniają niebezpieczne przesunięcie granic etyczności i moralności, które beztrosko wyznaczył ON.


prof. dr hab.RomanKubicki, UAM, UAP
Człowiek: między pamięcią ludzką,
a nieludzką
Motto I : „Okresy szczęścia w dziejach to puste karty historii, ponieważ są to okresy zgody.” (Hegel) Motto II: „Człowiek (...) zwraca się do zwierzęcia zpytaniem: Dlaczego nie mówisz mi oswym szczęściu itylko na mnie patrzysz? Zwierzę chciałoby odpowiedzieć irzec: Bierze się to stąd, że zawsze zapominam, co chcę powiedzieć ale tymczasem zapomniało już odpowiedzi imilczy, aczłowiek się dziwi.” (Nietzsche)Pamięć biologiczna a pamięć kulturowa:-Odyseusz na uczcie króla Feaków.-Wojna trojańska a Achilles.-Wierność pamięci Sokratesa a wierność życiuKsantypy.Pamięć dobra (patronOdyseusz, który daje wszystko)a pamięć zła (patron Herostrates, który wszystko zabiera).

 

11.06

11 czerwca 2019
wtorek, godz. 13:00

To wydarzenie już się odbyło.